Απαγορεύεται… για το καλό σας.
΄Εχει αρχίσει και με ενοχλεί ειλικρινά τα τελευταία χρόνια αυτή η αναγκαστική επιβολή πλαισίων και απαγορεύσεων με μοναδικό πρόσχημα… το καλό του πολίτη, το καλό του ανθρώπου. Οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιστήμονες, τα διάφορα ερευνητικά κέντρα “στο εξωτερικό” – ξαφνικά – τα τελευταία 10 χρόνια νοιάζονται τόσο πολύ για τους πολίτες, την υγεία και την ασφάλειά τους που σιγά-σιγά μας καθηλώνουν σε ένα όμορφα πλασμένο, γυάλινο κλουβάκι απ’ όπου το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βλέπουμε. Ούτε καν να φωνάξουμε – δεν ακουγόμαστε. Να βλέπουμε να χτίζονται μπροστά μας τεράστια τείχη – με μικρές τρυπούλες για να χωράνε τα καλώδια για το internet και την παροχή ρεύματος – κι, από πίσω, εμείς, να ψάχνουμε να βρούμε εξηγήσεις για την χαμένη μας ανεμελιά κι ελευθερία. Αλλάζουν τα πράγματα, αλλάζουμε κι εμείς αλλά, όσο μπορώ, διαλέγω να μένω αντίθετος σε όλες αυτές τις ανούσιες απαγορεύσεις. Μερικά πράγματα είναι πέραν της λογικής (μου) και τόσο ενάντια στις αρχές μου περί ελευθερίας και της σημαντικότητάς της για τον άνθρωπο που, δεν ανέχομαι να βρίσκομαι παίχτης στο παιχνίδι αυτού του μοντέρνου μοντέλου.
Φαντάζομαι πως θα φτάσουμε στο σημείο να απαγορεύουμε το παιχνίδι στα παιδιά (μας) για να μην χτυπήσουν. Καινούργιες έρευνες τότε θα δείξουν – με στοιχεία που δεν είχαν δει ποτέ μέχρι τότε το φως της επιστημονικής έρευνας – ότι τα ματωμένα γόνατα μπορεί να προκαλέσουν φθορές στους τένοντες των παιδιών, με αποτέλεσμα τα εγγόνια τους να μην μπορεί να κάτσουν σταυροπόδι. Κι έτσι οι κυβερνητικοί γραφίστες θα γεμίσουν τους τοπικούς παιδότοπους – γειτονιές δεν θα υπάρχουν – με το παρακάτω σήμα:
Επιστήμονες, με δείγματα 150.000 παιδιών και, λαμβάνοντας υπόψιν τους παλιότερα αρχεία του κράτους, θα συγκλίνουν στην άποψη ότι το κρυφτό, τελικά, ενεργοποιεί μια σειρά σκέψεων με άμεση βάση το ασυνείδητο των παιδιών, η οποία σειρά σκέψεων μπορεί να αποβεί καταστροφική για το κράτος, όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν και καταλάβουν θέσεις στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Έτσι, θα απαγορευτεί και το κρυφτό, με την πρόφαση ότι όσα παιδιά εμπλέκονται σε τέτοιου είδους παιχνίδια, μπορεί να γίνουν κατάσκοποι. Πινακίδες, πάλι, θα επιτάσσουν:
Κι αφού τα παιδιά θα κοιτάζονται με απορία μεταξύ τους γι΄αυτή την απαγόρευση, μια καινούργια έρευνα θα βγει, από νέους επιστήμονες, ειδικούς στο θέμα, ότι η υπερκινητικότητα των παιδιών μπορεί να είναι σημάδι μιας ανωμαλίας της φυσιολογίας τους, η οποία έχει προέλθει από τη ζωή στις πολυκατοικίες, και, αργότερα, να εξελιχθεί σε ένα φαινόμενο σχεδόν πανδημικό όπου όλοι θα τρέχουν να φύγουν. Η έρευνα θα κάνει ειδική μνεία στην αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης στις φυλακές της χώρας κι έτσι, οι επιστήμονες θα κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου στην κυβέρνηση, η οποία θα δώσει εντολή για την απαγόρευση. Πάλι, οι κυβερνητικοί γραφίστες θα πιάσουν δουλειά φτιάχνοντας απαγορευτικές πινακίδες που να απαγορεύουν το κυνηγητό και το ποδαράκι, διαφυλάσσοντας, κατ’ αυτό τον τρόπο, την χώρα και τους πολίτες της από μια μαζική απόδραση:
Θα συγκλονίσει, μετά από χρόνια, η μελέτη του Αυστριακού επιστήμονα που θα εκθέτει ότι η φαντασία των παιδιών “βιάζεται” και “διαστρεβλώνεται” με τα παραμύθια. Ο Αυστριακός επιστήμονας θα συνεχίσει λέγοντας πως τα παραμύθια, στη φαντασία ενός μικρού παιδιού, μπορεί να γίνουν το καταστροφικότερο όπλο για την διάρθρωση της ανθρώπινης κοινωνίας – πόσο μάλλον όταν αυτά εμποτίζονται στον ψυχισμό τους, με αποτέλεσμα, μεγαλώνοντας, να διαμορφωθεί σε ένα αδίστακτο “τέρας” με μόνο σκοπό τη βασιλεία του πλανήτη. Επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο θα συναινέσουν, ειδικοί ψυχολόγοι θα πάνε την επιστήμη ένα βήμα πιο μπροστά και θα δοθεί τελικά κι αυτή η εντολή απαγόρευσης.
Κι έτσι, θα φτάσουμε στο σημείο (αν δεν έχουμε φτάσει ήδη, που το νομίζω) που, ειδικοί μελετητές της εκπαίδευσης θα εκδώσουν ειδικές μελέτες, γι’ αυτά τα ειδικά παιδιά (που εμείς δημιουργήσαμε) αναφέροντας, ειδικότερα, ότι το I.Q των παιδιών παρουσιάζει κατακόρυφη πτώση λόγω πολλών και αστάθμητων παραγόντων. Θα παρατηρήσουν ότι, μελέτες έχουν δείξει, ότι η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών και η αποχή από την φυσική χρήση μολυβιού, γόμας, ξύστρας και λοιπών άχρηστων, μη οικολογικών προϊόντων, βοηθάει μαθησιακά τέτοια “ειδικά” παιδιά. Έτσι, θα προτείνουν στο Υπουργείο Παιδείας, Μόρφωσης, Εκπαίδευσης, Κληρονομιάς και Αθεϊσμού να υιοθετήσει την εκπαίδευση των 4 επιλογών, χτίζοντας ένα εκπαιδευτικό σύστημα “πολλαπλής επιλογής”. Θα δοθεί κι αυτή η εντολή και τα σχολεία της χώρας θα γεμίσουν από πινακίδες:
Τέλος, μια διαπανεπιστημιακή έρευνα μεταξύ του Τμήματος Δημόσιας και Οικιακής Υγιεινής και του Τμήματος Νανοτεχνολογίας θα αποδείξει ότι η αποθήκευση βιβλίων στο σπίτι, σε συμβατικές βιβλιοθήκες, κατά πρώτον, είναι εστία μικροβίων για τους ενοίκους, κατά δεύτερον, είναι σημάδι μη οικολογικής συνείδησης και ως εκ τούτου στοχευμένη, σχεδόν, επίθεση στα δέντρα του Αμαζονίου και, τέλος, κατά τρίτον, μη εναρμονισμένη πρακτική με την τρέχουσα μόδα της αποθήκευσης των βιβλίων και των περιοδικών σε ηλεκτρονική μορφή, σε γνωστές συσκευές αποθήκευσης και ανάγνωσης. Η κυβέρνηση θα ευχαριστήσει την επιστημονική κοινότητα για την συμβολή της και θα προβεί στην ανάλογη απαγόρευση.
Δεν ξέρω αν η παραπάνω ιστορία πρόκειται για ένα flash επιστημονικής φαντασίας που είχε το μυαλό μου αλλά, σίγουρα, είμαι σίγουρος γι’ αυτό που βλέπω γύρω μου. Ότι, στην προσπάθεια να διαφυλάξουμε την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας μας, σε όλα τα επίπεδα, βιάζουμε την ανθρώπινη ελευθερία. Αρνούμαι, λοιπόν, να μπω σε οποιαδήποτε διεργασία για κατανοήσω την πραγματικότητά τους. Όσο συνεχίσουμε να κρυβόμαστε από τους ανθρώπους, τόσο ψηλότερα θα είναι τα σίδερα της καθαρής και αποστειρωμένης φυλακής μας. Και τα παραμύθια, τελικά, θ’ αλλάξουν τέλος…
“Κι έζησε κι αυτός καλά, κι άλλος καλύτερα, κι ο άλλος καλύτερα, κι άλλος…”
Υ.Γ.: Σκέψεις, αφιερωμένες στην αυριανή απαγόρευση του καπνίσματος. Σ’ ευχαριστώ, ω, Ε.Ε.!
